سَلَامٌ عَلَى إِلْ یَاسِینَ
السلام علیکم یا اهل بیت النبوة و موضع الرسالة و رحمة الله و برکاته
نويسندگان

آخرین نماز امام حسین علیه السلام در صحرای کربلا

در روز عاشورا شنیده اید و می دانید که کشتارها اغلب بعدازظهر صورت گرفت یعنی تا ظهر عاشورا غالب صحابه امام حسین علیه السلام و تمام بنی هاشم و خود اباعبدالله که بعد از همه شهید شدند، زنده بودند. فقط در حدود سی نفر از اصحاب ابا عبدالله در یک جریان تیر اندازی که به وسیله دشمن انجام شد، قبل از ظهر بخاک افتادند و شهید شدند والا باقی دیگر تا ظهر عاشورا را در قید حیات بودند.

مردی از اصحاب ابا عبدالله یکوقت متوجه شد که الان اول ظهر است، آمد عرض کرد یا ابا عبدالله! وقت نماز است، و ما دلمان می خواهد برای آخرین بار نماز جماعتی با شما بخوانیم. ابا عبدالله نگاهی کرد، تصدیق کرد که وقت نماز است.

می گویند این جمله را فرمود: «ذکرت الصلوة یا: ذکرت الصلوة» اگر ذکرت باشد، یعنی نماز بیادت افتاد.

اگر ذکرت باشد یعنی نماز را بیاد ما آوری. «ذکرت الصلوة جعلک الله من المصلین» نماز را یاد کردی، خدا تو را از نماز گزاران قرار بدهد. مردی که سر بر کف دست گذاشته است، یک چنین مجاهدی را امام دعا می کند که خدا تو را از نمازگزاران قرار بدهد.

ببنید نمازگزار واقعی چه مقامی دارد! فرمود: بله نماز می خوانیم. همانجا در میدان جنگ نماز خواندند، نمازی که در اصطلاح فقه اسلامی نماز خوف نامیده می شود. نماز خوف مثل نماز مسافر دو رکعت است نه چهار رکعت، یعنی انسان اگر در وطن هم باشد باز باید دو رکعت بخواند، برای اینکه مجال نیست، در آنجا باید مخفف خواند.

چون اگر همه به نماز بایستند وضع دفاعیشان بهم می خورد، سربازان موظف هستند در حال نماز نیمی در مقابل دشمن بایستند و نیمی به امام جماعت اقتدا کنند.

امام جماعت یک رکعت را که خواند صبر می کند تا آنها رکعت دیگرشان را بخوانند. بعد آنها می روند پست را از رفقای خودشان می گیرند در حالی که امام همینطور منتظر نشسته یا ایستاده است. سربازان دیگر می آیند و نماز خودشان را با رکعت دوم امام می خوانند.

ابا عبدالله چنین نماز خوفی خواند ولی وضع ابا عبدالله یک وضع خاصی بود زیرا چندان از دشمن دور نبودند. لهذا آن عده ای که می خواستند دفاع کنند نزدیک ابا عبدالله ایستاده بودند و دشمن بی حیایی بی شرم حتی در این لحظه هم آنها راحت نگذاشت.

در حالی که اباعبدالله مشغول نماز بود، دشمن شروع به تیر اندازی کرد، دو نوع تیر اندازی، هم تیر زبان که یکی فریاد کرد: حسین! نماز نخوان، نماز تو فایده ای ندارد، تو بر پیشوای زمان خودت یزید، یاغی هستی، لذا نماز تو قبول نیست! و هم تیرهائی که از کمانهای معمولیشان پرتاب می کردند.

یکی دو نفر از صحابه ابا عبدالله که خودشان را برای ایشان سپر قرار داده بودند، روی خاک افتادند. یکی از آنها سعیدبن عبدالله حنفی به حالی افتاد که وقتی نماز ابا عبدالله تمام شد، دیگر نزدیک جان دادنش بود. آقا خودشان را به بالین او رساندند. وقتی به بالین او رسیدند، او جمله عجیبی گفت عرض کرد: یا ابا عبدالله! اوفیت؟ آیا من حق وفا را بجا آوردم؟ مثل اینکه هنوز هم فکر می کرد که حق حسین آنقدر بزرگ و بالاست که این مقدار فداکاری هم شاید کافی نباشد. این بود نماز ابا عبدالله در صحرای کربلا.

ابا عبدالله در این نماز تکبیر گفت، ذکر گفت، «سبحان الله» گفت ، «بحول الله و قوته اقوم واقعد» گفت، رکوع و سجود کرد، دو سه ساعت بعد از این نماز برای حسین (ع) نماز دیگری پیش آمد، رکوع دیگری پیش آمد، سجود دیگری پیش آمد آبشکل دیگری ذکر گفت. اما رکوع ابا عبدالله آن وقتی بود که تیری به سینه مقدس وارد شد و ابا عبدالله مجبور شد تیر را از پشت سر بیرون بیاورد. آیا می دانید سجود ابا عبدالله به چه شکلی بود؟

سجود بر پیشانی نشد چون ابا عبدالله قهرا از روی اسب بر زمین افتاد. طرف راست صورتش را روی خاکهای گرم کربلا گذاشت. ذکر ابا عبدالله این بود: «بسم الله و بالله و علی ملة رسول الله».


برچسب‌ها: معارف اسلامی, امام حسین (ع), عاشورا, تاریخ اسلام
یکشنبه ۱۳٩۳/٩/٢ .:. ٥:٠٥ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

این جمله و شعار، نشان دهندة پیوستگی و تداوم خطّ درگیری حقّ و باطل در همة زمان ها و مکان هاست. همیشه و در طول تاریخ، حقّ و باطل رو در روی هم قرار دارند و این انسان های آزاده هستند که وظیفة پاسداری از حق و پیکار با باطل را برعهده دارند. بی اعتنا گذشتن از کنار حقّ و باطل، بی دینی است. نبرد عاشورا اگر چه از نظر زمان کوتاهترین درگیری در کمتر از یک روز بود، ولی از نظر امتداد، طولانی ترین درگیری با ستم و باطل است و تا هر زمان که هر آرزومندی آرزو کند کاش در کربلا بود و در یاری امام شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) به فوز عظیم شهادت می رسید، ادامه دارد. کما اینکه در زیارت امام حسین(ع) به این نکته اشاره شده است: "یا لیتنا کنّا معکم فنفوز فوزاً عظیماً".
همان گونه که امام حسین(ع) وارث پیامبران علیهم السّلام است، پیروان عاشورایی او نیز وارث خطّ سرخ جهاد و شهادت اند و پرچم کربلا را بر زمین نمی نهند واین مسأله جوهر تشیع در بُعد سیاسی است.
حضرت امام خمینی(ره) در پیامی به مناسبت 17 شهریور سال 57 فرمود: "عاشورا، قیام عدالت خواهان با عده ای قلیل و ایمان و عشقی بزرگ، در مقابل ستمگران کاخ‌نشین و مستکبران غارتگر بود و دستور آن بود که این برنامه، سرلوحة زندگی امّت در هر روز و در هر سرزمین باشد...".[1]
اباعبدالله الحسین(ع) قیام بر ضدّ سلطة ستمگری را که حلال را حرام می‌کند و عهد الهی را شکسته و بر خلاف سنّت پیامبر اکرم(ص) عمل نموده، ضروری می‌داند و می‌افزاید: "فلکم فیّ اُسوةٌ؛[2] کار من برای شما الگو است".

گسترة زمین و زمان کربلا و عاشوراست و همیشه و همه جا با الهام از این مکتب، در راه آزادی و عزّت باید فداکاری نمود. جملات آخر را با کلامی از امام خمینی به پایان می بریم: "این کلمة "کلّ یومٍ عاشورا و کلّ ارضٍ کربلا"، یک کلمة بزرگی است... همه روز باید ملّت ما این معنا را داشته باشد که امروز روز عاشورا است و ما باید مقابل ظلم بایستیم و همین جا هم کربلاست و باید نقش کربلا را ما پیاده کنیم. انحصار به یک زمین ندارد. انحصار به یک افراد نمی شود... همة زمین ها باید این نقش را ایفا کنند".[3]



پی نوشتها:
[1]صحیفة نور، ج 20، ص 57.
[2]تاریخ طبری، ج 4، ص 304، چاپ مطبعة الاستقامه بالقاهره.
[3]صحیفة نور، ج 9، ص 202، با استفاده و اقتباس از کتاب فرهنگ عاشورا،ذیل جملة " کلّ یومٍ عاشورا ".


برچسب‌ها: معارف اسلامی, مقالات, عاشورا, امام حسین (ع)
جمعه ۱۳٩۳/۸/۱٦ .:. ۸:٠۸ ‎ب.ظ .:. ال یاسین
2011112116010299_can67.gifdxyp1323067732.jpg2011112116010299_can67.gif
01459740946308376180.png


درسینه ام ولای شما موج می زند

شوق حریم کرب وبلا موج می زند

 اینجا نشسته ایم که شاید نظر کنی

اینجا که ازدحام گدا موج میزند


وقتی ز چشم های همه اشک می چکد

لطف و عطا و عفو خدا موج میزند


وقتی به یاد علقمه ات خیس میشویم

 دریا ز دیده ی تر ما موج میزند


 روضه نشین حضرت سالار زینبیم

از دل ذکر سیدالشهدا موج میزند



_babol2011_blogfa_com_21.gif


برچسب‌ها: شعر مذهبی, امام حسین (ع), عاشورا, عکس مذهبی
پنجشنبه ۱۳٩۳/۸/۸ .:. ۸:۱٩ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

وقتى عدّه‌اى وارد صحن مطهّر على‌بن‌موسى‌الرّضا علیه‌الصّلاةوالسّلام مى‌شوند، خود را به زمین مى‌اندازند و دویست متر راه را به‌طور سینه‌خیز مى‌پیماند تا خود را به حرم برسانند! آیا این کار درستى است؟ نه؛ این‌کار، غلط است. اصلاً اهانت به دین و زیارت است. چه‌کسى چنین بدعتهایى را بین مردم رواج مى‌دهد؟ نکند این هم کار دشمن باشد؟! اینها را به مردم بگویید و ذهنها را روشن کنید.

به گزارش فرهنگ نیوز : در تصاویر منتشر شده از مراسم میلیونی اربعین حسینی در کربلای معلی نشانگر گسترش یافتن بدعت سینه خیز رفتن تا مرقد مطهر امام حسین است. از همین رو به بازخوانی نظر مقام معظم رهبری که درسال ۷۳ و در در دیدار جمعی از روحانیون کهگیلویه و بویراحمد مطرح شد می‌پردازیم. ایشان در این سخنرانی که بررسی قیام حضرت سید الشهدا(ع) و آثار آن برای امروز است بر عزاداری سنتی تاکید کرده و می‌فرمایند:

من واقعاً مى‌ترسم از این‌که خداى ناکرده، در این دوران که دورانِ ظهور اسلام، بروز اسلام، تجلّى اسلام و تجلّى فکر اهل‌بیت علیهم‌الصّلاةوالسّلام است، نتوانیم وظیفه‌مان را انجام دهیم. برخى کارهاست که پرداختن به آنها، مردم را به خدا و دین نزدیک مى‌کند. یکى از آن کارها، همین عزاداریهاى سنّتى است که باعث تقرّبِ بیشترِ مردم به دین مى‌شود. این‌که امام فرمودند «عزادارى سنّتى بکنید» به خاطر همین تقریب است. در مجالس عزادارى نشستن، روضه خواندن، گریه کردن، به سروسینه زدن و مواکب عزا و دسته‌هاى عزادارى به راه انداختن، از امورى است که عواطف عمومى را نسبت به خاندان پیغمبر، پرجوش مى‌کند و بسیار خوب است. در مقابل، برخى کارها هم هست که پرداختن به آنها، کسانى را از دین برمى‌گرداند.

عزاداری اربعین حسینی در کربلای معلی 


معظم له در ادامه سخنان خود به آسیب‌شناسی عزاداری‌ها پرداخته و روحانیون را برای مبارزه با برخی بدعت‌ها که در مراسم عزاداری حضرت سید‌الشهدا(ع) ایجاد شده و موجب وهن شیعه گردیده نظیر بدعت «قمه‌زنی» و «سینه خیز رفتن به سمت مرقد ائمه» فرا می‌خوانند و در ادامه می‌‌گویند:

«اخیراً یک بدعت عجیب و غریب و نامأنوس دیگر هم در باب زیارت درست کرده‌اند! بدین ترتیب که وقتى مى‌خواهند قبور مطهّر ائمّه علیهم‌السلام را زیارت کنند، از درِ صحن که وارد مى‌شوند، روى زمین مى‌خوابند و سینه‌خیز خود را به حرم مى‌رسانند! شما مى‌دانید که قبر مطهّر پیغمبر صلواةاللَّه‌علیه و قبور مطهّر امام حسین، امام صادق، موسى‌بن‌جعفر، امام رضا و بقیه ائمّه علیهم‌السّلام را همه مردم، ایضاً علما و فقهاى بزرگ، در مدینه و عراق و ایران، زیارت مى‌کردند. آیا هرگز شنیده‌اید که یک نفر از ائمّه علیهم‌السّلام و یا علما، وقتى مى‌خواستند زیارت کنند، خود را از درِ صحن، به‌طور سینه‌خیز به حرم برسانند؟! 

اگر این کار، مستحسن و مستحب بود و مقبول و خوب مى‌نمود، بزرگان ما به انجامش مبادرت مى‌کردند. اما نکردند. حتى نقل شد که مرحوم آیت‌اللَّه‌العظمى‌ آقاى بروجردى رضوان‌اللَّه‌تعالى‌علیه، آن عالم بزرگ ومجتهد قوى و عمیق و روشنفکر، عتبه‌بوسى را با این‌که شاید مستحب باشد، منع مى‌کرد. احتمالاً استحبابِ بوسیدن عتبه، در روایت وارد شده است. در کتب دعا که هست. به ذهنم این است که براى عتبه بوسى، روایت هم وجود دارد. با این‌که این‌کار مستحب است، ایشان مى‌گفتند «انجامش ندهید، تا مبادا دشمنان خیال کنند سجده مى‌کنیم؛ و علیه شیعه، تشنیعى درست نکنند.» 

اما امروز، وقتى عدّه‌اى وارد صحن مطهّر على‌بن‌موسى‌الرّضا علیه‌الصّلاةوالسّلام مى‌شوند، خود را به زمین مى‌اندازند و دویست متر راه را به‌طور سینه‌خیز مى‌پیماند تا خود را به حرم برسانند! آیا این کار درستى است؟ نه؛ این‌کار، غلط است. اصلاً اهانت به دین و زیارت است. چه‌کسى چنین بدعتهایى را بین مردم رواج مى‌دهد؟ نکند این هم کار دشمن باشد؟! اینها را به مردم بگویید و ذهنها را روشن کنید.
 
دین، منطقى است. اسلام، منطقى است و منطقى‌ترین بخش اسلام، تفسیرى است که شیعه از اسلام دارد؛ تفسیرى قوى. متکلّمین شیعه، هر یک در زمان خود، مثل خورشید تابناکى مى‌درخشیدند و کسى نمى‌توانست به آنها بگوید «شما منطقتان ضعیف است.» این متکلّمین، چه از زمان ائمه علیهم‌السّلام – مثل «مؤمن طاق» و «هشام‌بن‌حکم» – چه بعد از ائمّه، علیهم‌السلام – مثل «بنى‌نوبخت» و «شیخ‌مفید» – و چه در زمانهاى بعد – مثل مرحوم «علامه‌حلّى» – فراوان بوده‌اند. ما اهل منطق و استدلالیم. شما ببینید درباره مباحث مربوط به شیعه، چه کتب استدلالىِ قوى‌اى نوشته شده است! کتابهاى مرحوم «شرف‌الدّین» و نیز «الغدیرِ» مرحوم «علاّمه‌ امینى» در زمان ما، سرتاپا استدلال، بتون‌آرمه و مستحکم است. تشیّع این است یا مطالب و موضوعاتى که نه فقط استدلال ندارد، بلکه «اشبه‌ شى‌ء بالخرافه» است؟! چرا اینها را وارد مى‌کنند؟! این خطر بزرگى است که در عالم دین و معارف دینى، مرزداران عقیده باید متوجّهش باشند.»

منبع: جوان آنلاین

برچسب‌ها: مقالات, محرم و صفر, عاشورا, فقه و فلسفه احکام
پنجشنبه ۱۳٩٢/٥/۳۱ .:. ٧:٢۸ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

دلش دریای صدها کهکشان صبر
غمش طوفان صدها آسمان ابر

دو چشم از گریه همچون ابر خسته
ز دست صبر ِزینب، صبر خسته

صدایش رنگ و بویی آشنا داشت
طنین ِموج آیات خدا داشت

زبانش ذوالفقاری صیقلی بود
صدا، آیینه ی صوت علی بود

چه گوشی می کند باور شنیدن؟
خروشی این چنین مردانه از زن

به این پرسش نخواهد داد پاسخ
مگر اندیشه ی اهل تناسخ :

حلول روح او، درجسم زینب
علی دیگری با اسم زینب

زنی عاشق، زنی اینگونه عاشق
زنی، پیغمبر ِقرآن ناطق

زنی، خون خدایی را پیامبر
زن و پیغمبری ؟ الله اکبر
***مرحوم قیصر امین پور***

برچسب‌ها: مناسبتها, شعر مذهبی, عاشورا, عکس مذهبی
یکشنبه ۱۳٩٢/۳/٥ .:. ۱:۱۱ ‎ق.ظ .:. ال یاسین
بسم الله الرحمن الرحیم

در کتاب «اشک روان بر امیر کاروان‌» ترجمه کتاب «الخصائص الحسینیة‌» تألیف آیت‌الله حاج شیخ جعفر شوشتری (رحمت الله علیه) (که به خاطر امانت داری عین عبارات نقل می‌شود) چنین آمده است‌:

در بیان ثبوت خصایص سوره حمد و بسم‌الله از برای جناب حسین (علیه السلام)پس می‌گوییم :

سوره حمد ام‌ّالکتاب است و حسین‌(علیه السلام)ابوالائمة الاطیاب است‌. [1]

سوره حمد کنز اطاعت است و حسین (علیه السلام)اسباب شفاعت است‌. [2]

سوره حمد وانیه است و حسین (علیه السلام)وافی به اسباب مغفرت است‌.

سوره حمد شافی است و حسین (علیه السلام)تربتش شفا است‌. [3] و خونش شفا بوده چنان که در قضیة دختر یهودی معروف است‌ [4]، و اشکی که بر او ریخته می‌شود شفا است که خاموش می‌کند آتش‌های باطنی و ظاهری را، که اگر قطره‌ای از آن در جهنّم بیفتد حرارت او را خاموش می‌کند، چنانکه در حدیث است‌. [5]

سوره حمد کافیه است و حسین (علیه السلام) محبتش کافی است‌، سوره حمد معادل قرآن است و حسین (علیه السلام)شریک قرآن و معادل قرآن است‌، در ودیعه گذاشتن پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله و سلم).

سوره حمد سبع المثانی است چون هفت آیه است و دو دفعه نازل شده و حسین (علیه السلام)از برای او خصوصیتی است که آن جناب دو مرتبه نازل شده است از آسمان‌، و دو مرتبه صعود نموده‌؛ پس روحش نزول نموده وقت ولادتش و(صعود نموده‌) وقت وفاتش‌، مانند باقی ائمه و انبیأ و جسد آن حضرت را بالا بردند باز فرود آوردند، و این از خصایص آن جناب بود؛ چنانکه در روایات است که چون آن حضرت را شهید نمودند و سر مبارکش را به نیزه کردند و به کوفه بردند، ملائکه نازل شدند و آن جسد شریف را با همان حالت به آسمان پنجم بردند و با صورت علی (علیه السلام)در آن جا، نگاه داشتند و اهل آسمان‌ها به او نظر نمودند که به خون آلوده است‌؛ پس بر قاتلش لعنت کردند، آنگاه برگردانیدند او را به محلّش در کربلا. [6] و در این امور حکمتهای خفیّه است که فهم ما به کنه آن نمی‌رسد و خدا عالم است به آن‌.

سوره حمد، کسی آن را بخواند و مؤمن باشد به ظاهر و باطن آن‌، خداوند او را عطا کند به هر حرف‌، حسنه‌ای که افضل باشد از تمام دنیا. [7] و حسین (علیه السلام)هر کس او را ذکر نماید و گریه کند، عطا کند خدا به او به هر اشکی‌، حسنه‌ای که بهتر است از دنیا و  مافی ها، و هر کس او را زیارت کند عطا کند خدا او را به هر حرفی‌، حسنه‌ای که افضل است از تمام دنیا.

بسم‌ الله در صدر صدو چهارده موضع از قرآن است و حسین (علیه السلام)صدو چهارده چیز دارد که همه اسباب غفرانند.

بسم‌ الله مذکور می‌گردد در وقت ذبح و نحر به جهت تکلیف شرعی‌، و حسین ذکر می‌شود [8] در وقت ذبح و نحر و قتل به جهت اشدّیت قتل و نحر او از هر قتلی و نحری‌، چنانکه در حدیث نبوی مذکور است‌. [9]

                                    منبع : سایت رهروان ولایت

پی نوشت ها:ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.

بحار. جلد 43. ص 295- مناقب ابن شهرآشوب‌. جلد 3. ص 226 به نقل از سلیم بن قیس‌.
2. بحار. جلد 44. ص 242 - منتخب طریحی‌. جلد 1. ص 48.
3.بحار. جلد 44. ص 221 - امالی طوسی‌. جلد 1. ص 324 الی 325. 68- بحار. جلد 45. ص 192 - منتخب طربحی‌. جلد 1. ص 61.
4.بحار. جلد 45. ص 290 - کامل الزیارات‌. باب 32. ص 102.
5.بحار. جلد 45. ص 229 - کتاب المختصر. ص 146 الی 147. به نقل پاورقی بحار.
6.بحار. جلد 89. ص 227 - مجمع البیان‌. جلد 1. ص 18 - عیون الاخبار. جلد 1. ص 302.
7. نحر به معنای کشتن شتر، و ذبح به معنای سربریدن حیوانات دیگر است‌.
8.یعنی بادیدن هر صحنه‌ای از ذبح‌، نحر و قتل‌، ببیند و به یاد حادثه هولناک قتل آن حضرت می‌افتد.
9.بحار. جلد 44. ص 264 - تفسیر فرات‌. ص 55.


برچسب‌ها: معارف اسلامی, فرآن, امام حسین (ع), عاشورا
دوشنبه ۱۳٩۱/۱٠/٢٥ .:. ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

اربعین است ، اربعین کربلا ست ...

بقیة الله آجرک الله فی مصیـــــبة جدک الحســـــــــین

 

 

اربعین و روزهای بی کسی

زینب و دنیایی از دلواپسی

حس نمودم اوج غربت را به تن

خورده ام طعنه ز اغیارت بسی

 


وَیْلَکُمْ اتَدْرونَ اىَّ کَبِدٍ لِرَسولِ اللَّهِ فَرَّیْتُمْ،

 وَ اىَّ عَهْدٍ نَکَثْتُمْ، وَ اىَّ کَریمَةٍ لَهُ ابْرَزْتُمْ،

 وَ اىَّ حُرْمَةٍ لَهُ هَتَکْتُمْ، وَ اىَّ دَمٍ لَهُ سَفَکْتُمْ

 
[واى بر شما! مى‏دانید چه جگرى از رسول خدا بریدید؟

 و چه پیمانى شکستید؟ و چه دخترانى از او در معرض دید آوردید؟

 و چه حرمتى از او دریدید؟ و چه خونى از او ریختید؟]


آمدم ،حال مرا بنگر حسین

ای برادر،ای تو هم سنگر حسین

 

 

یا اهْلَ الْکُوفَةِ، یا اهْلَ الْخَتْلِ وَالْغَدْرِ وَالْخَذْلِ!

 الا فَلا رَقَأَتِ الْعَبْرَةُ وَ لا هَدَأَتِ الزَّفْرَةُ، انَّما مَثَلُکُمْ ...

هَلْ فیکُمْ الَّا الصَّلَفُ وَالْعُجْبُ ...

[اى کوفیان! اى حیله گران و دغلبازانى که به هنگام یارى دست بازمى دارید!

 هان که اشکتان خشک و آهتان سرد مباد.

داستان شما به کسى ماند ...

 آیا جز چاپلوسى و خودبینى و ... در میان شما چیزى هست؟]

 

 

بعد تو،این زینب و این ناله ها

این من و حزن و فراق لاله ها

ای سرت خورشید بام نیزه ها

مانده ام بین گل و آلاله ها

 

فَلا یَسْتَخِفَّنَّکُمُ الْمَهْلُ فَانَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ

 لا یَحْفِزُهُ الْبِدارُ وَ لا یُخْشى‏ عَلَیْهِ فَوْتُ الثّارِ،

 کَلّا انَّ رَبَّکَ لَنا وَ لَهُمْ لَبِالْمِرْصادِ


[پس این مهلت الهى شما را سبکسار نسازد

 که عجله و شتاب، خدا را به شتاب نیندازد

و بیم از دست رفتن انتقام بر خدا نرود،

 هرگز، که خداوند در کمین ما و آنها نشسته است.].....

 

 

در مسیر کوفه تا شام بلا

من شدم با هر غم تو مبتلا

بوی خون آید هنوز از قتلگه

ای شهید خفته در کرب و بلا



 

لَقَدْ جِئْتُمْ شَیْئاً ادّاً تَکادُ السَّمواتُ یَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ

 
[
راستى که کار ناپسندى کردید

که نزدیک است آسمانها از شدت آن بشکافد.]

 

من اسارت رفتم و قدم خمیده

نیزه ها از پیکرت گلبوسه چید

ای تنت زخمی چو قلب دخترت

همچو مادر، پهلویت دشمن درید

 

 

امام سجاد علیه السلام مى فرماید:

 ماذا تقولون اذ قال النبى لکم ماذا فعتلتم

و انتم آخر الامم بعترتى و باهل بعد مفتقدى منهم اسارى

و منهم ضرجوا بدم

یعنى ؛ چه پاسخ خواهید داشت

آن گاه که پیامبر(صلى الله علیه و آله و سلم )به شما بگوید:

 شمایان که سرآمد امت ها هستید،با عترت من و خاندان ،

بعد از رحلت من چه کردید! برخى را به اسارت کشاندید

و گروهى را به خون شان آغشته ساختید! .

 

فَابْکُوا فَانَّکُمْ احْرِیاءُ بِالْبُکاءِ، فَقَدْ ابْلیتُمْ بِعارِها وَ مُنیتُمْ بِشَنارِها

، وَلَنْ تَرْحَضوها ابَداً، وَ انّى‏ تَرْحَضونَ قَتْلَ سَلیلِ

 خاتَمِ النُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنِ الرِّسالَةِ وَ

سَیِّدِ شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةِ وَ مَلاذِ حَرْبِکُمْ

وَ مَعاذِ حِزْبِکُمْ وَ مَقَرِّ سِلْمِکُمْ و اسى کَلْمِکُمْ

وَ مَفْزَعِ نازِلَتِکُمْ وَالْمَرْجِعِ الَیْهِ عِنْدَ مُقاتَلَتِکُمْ

 وَ مِدْرَةِ حُجَجِکُمْ وَ مَنارِ مَحَجَّتِکُمْ


[پس بگریید که سزاوار گریه‏اید.

 راستى که شما به عار این کار گرفتار آمدید و به ننگ آن مبتلا گشتید

 و هرگز این لکه ننگ را نتوانید شست.

و کجا مى‏توانید ننگ کشتنِ زاده ختم نبوّت و معدن رسالت،

 و سرور جوانان بهشتى و پشتیبان جنگتان و جایگاه سلامتى

خود و طبیب زخمهایتان و پناه مشکلاتتان

 و بیانگر حجتتان و مشعلگاه راهتان را بشویید؟!]

 

 

 

 

حسین جان!

 

خود می دانی که کام ما را با تربت پاک تو برداشته اند و

 از کودکی با نام و یادت نشو و نما گرفته ایم،

با آشامیدن هر آب،سلام دادن به نام مبارکت، عادتمان گشته،

 و در نمازهایمان سر به مُهر تربت کربلا سائیده ایم

و مِهر سجودمان را به یاد تو به قیام قبول رسانده ایم

 

حسین جان!

 

یاد تو بغض خشکیده را در گلویمان می شکافد

 وگداز آتش بر جگرهامان می پاشد.

 مانده ام مبهوت،این چه رازی است نهفته در نام تو،

که اشک را در پشت پلکها،صبر ماندن نیست

 

 

یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدرالحسین بظهورالحجة

                                                             التماس دعا

                                                          با تشکر از وبلاگ " زینبیه "

 


برچسب‌ها: امام حسین (ع), محرم و صفر, عاشورا, مناسبتها
چهارشنبه ۱۳٩۱/۱٠/۱۳ .:. ٩:٢٢ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

عاقبت قاتلان امام حسین علیه السلام ویارانش

 

 

افراد بسیاری در واقعه عظیم عاشورا به ایفای نقش در جبهه حق و

باطل پرداختند. آنهایی که دل در گروی محبوب حقیقی نهاده بودند، در یاری

امام زمان خویش بر یکدیگر سبقت ‌گرفته، عاشقانه از حریم ولایت و حرمت

فرزند رسول خدا(ص) دفاع و حمایت کردند.

اما گروهی که فریفته مال و مقام دنیوی شده بودند در جبهه مقابل حق،

ایستادند و سرنوشتی ذلت‌بار را برای خود در دنیا و آخرت رقم زدند. 

با استناد به دانشنامه 14 جلدی امام حسین(ع)، فهرستی از اصلی‌ترین

دشمنان کاروان حسینی(ع) و چگونگی مرگ آنان تهیه شده که در جدول زیر

ارائه می‌شود:

 

نام

نقش وی در کربلا

سرانجام و چگونگی مرگ

شمر بن ذی‌الجوشن

لعنت الله علیه

نقش‌آفرین اصلی جنایات

کربلا، صدور دستور

یورش همه جانبه به امام

حسین(ع) و یارانش

دستگیری توسط مختار

ثقفی، گردن زدن او و

انداختن وی در روغن داغ

محمد بن اشعث بن قیس

لعنت الله علیه

نقش‌آفرین و فراهم

کننده حوادث روز

عاشورا، فرمانده نیرویی

بود که مسلم را دستگیر کردند

روز عاشورا در پی نفرین

امام حسین(ع) عقرب

سیاهی او را نیش زد و با

خواری تمام مُرد

عبید الله بن زیاد

لعنت الله علیه

در حادثه کربلا، همه

جنایت‌ها به دستور

مستقیم عبیدالله تحقق

یافت و بعد از یزید

بیشترین نقش را

در فاجعه عاشورا داشت

چکیدن قطره خونی از سر

مبارک امام حسین(ع) بر

ران او و باقی ماندن آن زخم

تا آخر عمر، جسدش توسط

ابراهیم بن مالک اشتر به

آتش کشیده شد 

یزید بن معاویه

لعنت الله علیه

چوب زدن بر دندان‌های

مبارک امام حسین(ع)

هنگام رقص و مستی به

زمین خورد و مغزش

متلاشی شد و صورتش

همچون قیر، سیاه شد

سنان بن انس

لعنت الله علیه

نقش مؤثری در کشتن 

اباعبدالله الحسین(ع)

داشت

زبانش گرفت، عقلش زائل

شد و با وضع ناگواری از دنیا

رفت

عمر بن سعد

لعنت الله علیه

مجرم شماره سوم

فاجعه کربلا و فرماندهی

عملیات کربلا را بر عهده داشت

به دستور مختار ثقفی به

قتل رسید و سرش از تن جدا شد

حرملة بن کاهل

لعنت الله علیه

پرتاب تیر بر گلوی

علی‌اصغر(ع) 

مختار ثقفی دستور داد تا

بدنش را تیرباران کنند

حصین بن نُمیر

لعنت الله علیه

فرمانده تیراندازان لشکر

عمر بن سعد و تیراندازی

به امام حسین(ع) 

ابراهیم بن اشتر جسد او را

سوزاند و سرش را برای

مختار به کوفه فرستاد، سر

او در مکه و مدینه آویزان

ماند تا درس عبرتی برای

دیگران باشد

مالک بن نُسیر کِندی

لعنت الله علیه

فرود آوردن ضربه بر فرق

مبارک سیدالشهدا(ع)

قطع دستانش توسط

همسرش و تا آخر عمر فقیر

ماند

زرعه دامی

لعنت الله علیه

از قاتلان امام(ع)

هنگام مرگ از گرمای شکم

و سردی پشتش صیحه

می‌زد و می‌گفت به من آب

دهید

محمد بن اشعث

لعنت الله علیه

هتک حرمت امام حسین(ع)

توسط نیش عقرب در هنگام

قضای حاجت مُرد 

عبدالله بن حَوزه

لعنت الله علیه

تیراندازی به سوی لشکر

ابا عبدالله(ع)

قطع پای راست او توسط

مسلم بن عوسجه، اسب با

حرکت تند، سر او را به

هر سنگ و کلوخی کوبید تا

به دوزخ رفت  

شبث بن ربعی

لعنت الله علیه

با شمشیر به صورت

مبارک امام حسین(ع) زد

ابراهیم بن مالک اشتر آنقدر

ران‌هایش را برید تا مرد.

سپس سرش را جدا و

جسدش را سوزاند

ابحر بن کعب

لعنت الله علیه

برداشتن مقنعه حضرت

زینب(س) و کشیدن

گوشواره از گوش ایشان

ابراهیم بن مالک اشتر،

دست و پاهایش را قطع

کرد، چشم‌هایش را از حدقه درآورد

شرحبیل

لعنت الله علیه

از پشت بر صورت امام

حسین(ع) زد 

مختار او را با آتش سوزاند

عمروبن حجاج

لعنت الله علیه

در روز عاشورا آب را بر

روی اباعبدالله الحسین

(ع) و یارانش بست، امام

(ع) را خارج شده از دین

نامید و از جمله حاملان

سرهای شهداء به کوفه بود

به نفرین امام حسین(ع)

گرفتار و از شدت تشنگی در

بیابان هلاک شد

احبش بن مرثد(اخنس)

لعنت الله علیه

با اسب بر بدن

مبارک امام حسین(ع)

تاخت و عمامه حضرت را

به غارت برد

پس از واقعه عاشورا وقتی

در صحنه جنگ ایستاده بود،

تیری از کمان، رها و به

قلبش اصابت کرد و مرد

عبدالله بن ابی حُصین

لعنت الله علیه

آب را بر سیدالشهداء(ع)

بست و با بی‌شرمی

به امام گفت: ای

حسین! به خدا

سوگند، جرعه‌ای از

آب نخواهی چشید

تا از تشنگی بمیری

به نفرین امام حسین(ع) مبتلا و

به بیماری استسقاء گرفتار شد،

هرچه آب می‌نوشید

تشنگی‌اش

برطرف نمی‌شد تا اینکه هلاک شد

بَجدل بن سُلیم

لعنت الله علیه

انگشت مبارک امام

(ع) را برای در

آوردن انگشتر برید

مختار او را دستگیر، دست و

پاهایش را برید آنقدر در خون

غلتید تا هلاک شد

اسحاق بن حَیوه حضرمی

لعنت الله علیه

داوطلبانه بر پیکر

امام حسین(ع)

تاخت و پیراهن

حضرت را به غارت برد

با پوشیدن پیراهن اباعبدالله(ع) به

مرض پیسی مبتلا شد و موهایش

ریخت، توسط مختار دستگیر شد

و دستور داد بر بدنش تاختند

تا به هلاکت رسید

 


برچسب‌ها: عاشورا, محرم و صفر, امام حسین (ع), تاریخ اسلام
جمعه ۱۳٩۱/۱٠/۸ .:. ٢:۱۱ ‎ب.ظ .:. ال یاسین

چه بسیار فرق است بین


" یا حسین " گفتن و " با حسین " بودن !

همۀ کوفیان " یا حسین " گفتند
 
اما اندکی از آنان " با حسین " ماندند ...

و عاقبت بجای حسین ، سرش را بالا بردند...






برچسب‌ها: شهدا, امام حسین (ع), عاشورا, مواعظ
جمعه ۱۳٩۱/٩/۱٠ .:. ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ .:. ال یاسین
خیــــــــــــــلی  گران تمام شـــــــــد این آب خــــــــواستن ...
یک مشک آب ، از قبیله ما یک " عمـــــــــــــــــو " گرفت ...
                     
              مأجور باشید . شب عاشورا التماس دعا دارم.



       10.jpg

برچسب‌ها: عاشورا, امام حسین (ع), اباالفضل العباس
شنبه ۱۳٩۱/٩/٤ .:. ٩:٠۱ ‎ب.ظ .:. ال یاسین
سلام  


چله زیارت عاشورا ،



 از روز عاشورا تا اربعین " هر روز یک



زیارت عاشورا  " بخوانیم   


مطمئن باشیم حاجتمون به اجابت میرسه .       
                                         
                                             التماس دعا


 
 

 


برچسب‌ها: عاشورا, محرم و صفر, امام حسین (ع), مناسبتها
شنبه ۱۳٩۱/٩/٤ .:. ٢:٢٧ ‎ق.ظ .:. ال یاسین

به جای جای دلم جای پای تو است حسین

خوشم که حنجره ام نینوای تو است حسین

 

هزار چشمه ی اشکم اگر دهند به چشم

 

خدا گواهست که وقف عزای تو است حسین

 

ubxjahikt0mefsepwo12

 

 

السلام علیکم یااباصالح المهدى (عج)

 

السلام علیک یاامین الله

 

فى ارض وحجته     على عباده

 

(یاصاحب الزمان آجرک الله)

 

ماه محرم برشماوعاشقان حسین تسلیت عرض میکنم

 

تصاویر متحرک ویژه ماه محرم


برچسب‌ها: عاشورا, امام زمان, امام حسین (ع), شعر مذهبی
جمعه ۱۳٩۱/۸/٢٦ .:. ۱:۳۸ ‎ق.ظ .:. ال یاسین
درباره وبلاگ
امکانات وب

وبلاگ جامع مذهبی نـــــــــور

وبلاگ قرآن و حدیث مشکوة

وبلاگ یاد یار مهربان

وبلاگ یاد یاران ، محفل دوستان شهدا


mahdibiya.ir ║ مـهـدے بـیـا